Van Schiphol naar Enschede en kaassouflees

Hoewel de titel van deze blog zich nogal Hollands aandoet, bevind ik me nog steeds in Hannover. Om precies te zijn zo'n 68 dagen.
Inmiddels zijn er dik twee maanden voorbij en begrijp ik af en toe nog niet helemaal waar ik me van tevoren zo'n zorgen over heb gemaakt. Mijn dagelijks leven hier loopt op rolletjes en ik vermaak me prima. De lessen op de universiteit zijn goed te volgen en allemaal erg interessant. De professoren houden rekening met het feit dat Duits niet mijn moedertaal is en verlangen niet al teveel van me . Er is hier één professor die indruk echt op me wist te maken. Deze man is verantwoordelijk voor het vak 'Mündliche Kommunikation: Sprachrhythmus' en trapte zijn lessenreeks af met een zelf geproduceerde rap van zo'n 4 minuten (wellicht ook iets voor u, Theo? ;-)).
Het doel van dit vak is om de Duitse uitspraak te verbeteren en de woorden op de juiste manier te leren beklemtonen aan de hand van muziek. Klinkt leuk, is het ook! Gedurende de les worden er video-opnames gemaakt, die we naderhand met z'n allen terugkijken om op onze eigen uitspraak te reflecteren. Alhoewel dit soms nogal ongemakkelijk is, zie ik het nut er wel van in. We geven elkaar feedback en leren zo van en met elkaar.

Afgelopen week vond er hier in huis een feestje plaats. Mijn huisgenoot vierde zijn verjaardag en had zijn vrienden uitgenodigd. Eenmaal bekend dat ik uit Nederland kom werd de avond hilarisch. Duitsers Enschede, Schiphol en schoenmaat uit horen spreken na enkele biertjes gedronken te hebben is hilarisch. Minder grappig wordt het wanneer zij hun Duitse vocabulaire tevoorschijn toveren en mij lastig vallen met woorden als 'Donaudampfschifffahrtselektrizitätenhauptbetriebswerkbauunterbeamtengesellschaft'. Grappig blijft blijkbaar ook dat ik het woord 'Maschsee' niet uit kan spreken. Het uitspreken van de letters 'schs' voelt gewoon onnatuurlijk aan en inmiddels ik heb de hoop opgegeven. Enschede zal Enjèdè blijven, Schiphol Skiphool en Maschsee onuitspreekbaar.

Enkele weken terug heb ik mega toevallig een Duits meisje leren kennen, die echter in Groningen studeert. Lena is haar naam en wat misschien nóg toevalliger is, is dat zij dit semester ook Sonderpädagogik studeert, min of meer bij mij in de straat woont en vloeiend Nederlands kan praten. Tóch spreken we Duits met elkaar, omdat dit voor mij natuurlijk een goede oefening is.
Aangezien Lena zo'n 3 jaar in Nederland gewoond heeft en net als ik gek is op ongezond Nederlands eten, hebben we afgelopen week besloten kaassouflées te bakken. Weg met de quinoa, gojibessen en havermout, maar 'gewoon' een ordinaire Nederlandse kaassouflée (helaas wel uit de pan in plaats van uit de friteuse....). Behalve dat we samen eten, zitten we vaak aan de Ihme in het zonnetje, die inmiddels regelmatig schijnt hier.

Het wonen in deze grote stad verbaasd me ieder dag opnieuw. Ik fiets verschillende routes naar school, ontdek nieuwe plekjes die de stad te bieden heeft en zie elke dag weer nieuwe dingen, die me eerder nog niet opgevallen zijn. Ik voel me zo nu en dan toerist in eigen stad.
Eerder dacht ik altijd dat ik later in Horst zou blijven wonen, klein maar fijn. Inmiddels ben ik er achter gekomen dat de stad zoveel meer te bieden heeft dan een dorp. Omdat op iedere straathoek wel wat gebeurt, het feit dat niet iedereen elkaar kent en omdat hier zoveel meer te beleven valt dan in een dorp, kan ik me goed voorstellen dat ik later nog een keer het onbekende op zoek en richting de stad vertrek. 'Later als ik groot ben' is nog ver weg, dus eerst focussen op het succesvol afronden van dit buitenlandsemester en genieten van mijn tijd in Hannover.

De komende tijd staan er nog een aantal dingen op de planning. Mijn zus en haar lieftallige vriend komen volgend weekend bij me op bezoek. Eindelijk kan ik bekenden hier later zien waar ik op dit moment leef en hoe Hannover er precies uitziet. Het is vreemd om met mensen over mijn leven hier te praten zonder dat zij zich er een beeld bij kunnen vormen. Daar zal vanaf het volgend weekend dus verandering in komen! Met Pinksteren heb ik 10 dagen vrij en zal ik een spoedbezoekje aan Nederland brengen. Ik ben van plan in een van de komende weekenden een weekendje richting Berlijn te gaan en wil ook graag nog een bezoekje aan Bremen (of Hamburg, of beide?) brengen. Genoeg plannen voor de komende tijd dus, waardoor ik niet bang ben me hier te vervelen. Voor nu laat ik het hierbij en ga ik snel mijn kamer poetsen en wasjes draaien. Want behalve studente, huisgenote, vriendin en Nederlandse ben ik hier ook zo nu en dan ook een klein beetje huisvrouw. Tsja, een kleinigheidje houd je toch ;-)

Max Verstappen, eat your heart out!

Dag lieve familie, vrienden en bekenden (zeg vriendinnen, lezen jullie deze blog überhaupt wel of hebben jullie het te druk met bonnen vangen bij de Lange en feestjes te vieren zonder mij?),

Ik heb gewacht met het schrijven van dit berichtje totdat ik wat meer zou kunnen vertellen over onder andere mijn vakkenpakket en zaken die zich op de universiteit afspelen, omdat de grootste reden waarom ik in Duitsland ben tóch mijn studie is. Het juiste moment is nu aangebroken, want dames en heren: Das Sommersemester 2015 hat angefangen en daarmee de bureaucratische rompslomp ook, want jeetje, die Duitsers kunnen er wat van.

Zoals ik in mijn vorige bericht aangaf, ben ik een weekje in Nederland geweest. De heenreis was om het kort te houden dramatisch. Mijn trein reed niet in verband met een ontzettend heftige lentestorm, die door de DWD (het Duitse KNMI) zelfs werd uitgeroepen tot orkaan, die de naam Niklas gekregen heeft. Omdat ik toch graag naar huis wilde, ben ik aan een informatiepunt wat duidelijkheid gaan vragen (na zo'n anderhalf uur in de rij te hebben gestaan). De dame bij het informatiepunt wist me te vertellen dat het treinverkeer minimaal een dag plat zou liggen en dat ik er maar vanuit moest gaan dat mijn trein pas over twee dagen weer volgens het normale traject zou rijden. Daar stond ik dan met mijn koffer ingepakt op Hannover Hauptbahnhof en het treinticket in mijn rugzak. Na overleg met het thuisfront hebben pap en mam besloten me diezelfde avond nog op te halen. Bij deze wil ik nog een speciaal dankwoordje aan vaders uitbrengen, wat ook de titel van dit verhaaltje zal verklaren. Pap heeft ondanks het ontzettend slechte weer zo'n 6 uur achter elkaar achter het stuur gezeten om mij op te halen en heeft er voor gezorgd dat ik veilig en wel eventjes in Horst kon zijn. Dus Max Verstappen, Eat your heart out! Het was fijn om alle mensen die ik lief, leuk en knap vind weer even gezien te hebben en om weer eventjes op stap te kunnen gaan met mijn vriendinnen.

Hoewel ik voor vertrek redelijk goed op papier had staan welke vakken ik hier aan de universiteit zou willen volgen, bleek dit bij terugkomst toch iets anders te zijn. De vakken die ik had uitgekozen bleken zich bij nader inzien qua tijd te overlappen en dat betekende dat er keuzes gemaakt moesten worden. Laat ik daar nu net zo'n held in zijn. Ook bleek dat het FSZ van de universiteit (Fachsprachenzentrum. Soort van faculteit voor buitenlandse studenten) nog een aantal interessante en leuke vakken in de aanbieding had, wat resulteerde in een ontzettende chaos, het compleet omgooien van mijn rooster en uiteindelijk nóg meer keuzes maken. Uiteindelijk heb ik op dit moment 8 vakken uitgekozen en leveren deze vakken mij 34 studiepunten op (hier zijn de 4 punten van de taalcursus bij inbegrepen). Ruim voldoende dus!

Voor alle docenten in Nijmegen: Het lijstje met vakken ziet er als volgt uit:

- Der gestörte Unterricht -> Sonderpädagogik

- Deutsch als Fremd- und Zweitsprache (theorie) -> Germanistik

- Deutsche Wirtschaftssprache (B1) -> Fachsprachenzentrum (Waarschijnlijk wordt er gedacht; Huh? Economische taal? Na de eerste les kan ik echter zeggen dat deze cursus er voor zorgt dat mijn woordenschat enorm vergroot wordt. De docente is ontzettend goed en ik leer veel van haar en van mijn medestudenten, die toch wat beter thuis zijn in de economie dan ik. Deze cursus werd mij aangeraden door de docente van de taalcursus die ik eerder gevolgd heb, omdat zij van mening was dat ik veel zou kunnen leren van taalcursussen, die zich op bepaalde vakgebieden richten. Dit is ook zeker zo!)

- Einführung in die Sprachdidaktik -> Germanistik

- Emotionale Entwicklung -> Pädagogische Psychologie

- Klinische Entwicklungspsychologie -> Sonderpädagogik

- Mündliche Kommunikation mit Methoden des Theaters (B2) -> Fachsprachenzentrum

- Mündliche Kommunikation: Sprachrhythmus (B2) -> Fachsprachenzentrum

Zoals het er nu naar uitziet worden dit de vakken die op mijn Learning Agreement komen te staan. In de loop van volgende week kunnen er nog 1/2 vakken bijkomen. Minder zullen het er in ieder geval niet worden.

Natuurlijk ben ik bij terugkomst in Hannover niet alleen bezig geweest met school, maar heb ik ook genoten van de vrije tijd hier. Ik ben onder andere een kijkje gaan nemen bij het zogenaamde 'Frühlingsfest', dat ieder jaar in Hannover gevierd wordt. Dit Frühlingsfest is te vergelijken met een kermis en wat misschien nog veel belangrijker is om te vermelden: Er was veel lekker eten (in Duitse porties ;-)). Aan het eind van de avond vond er een grote vuurwerkshow plaats. Hoewel ik geen fotograaf ben, vond ik onderstaande foto wel het delen waard...

Een tijdje terug heb ik samen met andere Erasmusstudenten het Sprengel Museum bezocht. Dit was een opdracht vanuit de taalcursus. Het museum zelf is erg mooi, licht en groot. Toch was de sushi die we daarna aten nog veel mooier en lekkerder!

Het is een fijn gevoel dat er beter weer op komst is. Afgelopen woensdag was het zo'n 24 graden in Hannover en kon ik 's ochtends zonder jas richting de universiteit fietsen. Langzaam maar zeker leer ik hier ook steeds meer mensen kennen en ben ik er achter gekomen dat Duitsers veel minder gesloten zijn als ik in eerste instantie dacht. Zodra ik tijdens de les vertel dat ik uit Nederland kom en een semester aan de universiteit van Hannover zal studeren, spreken me gedurende de les of zelfs na de les studenten aan die geïnteresseerd zijn in wat ik precies in Hannover doe, hoe lang ik blijf, waar ik Duits heb leren spreken en waar ik Nederland ik precies vandaan kom. Zodra ik vertel dat ik uit de buurt van Venlo kom is dat een regelrechte teleurstelling. Alleen Amsterdam schijnt hier 'geil' te zijn.

Het gaat zoals jullie horen allemaal zijn gangetje hier en hoewel er ook zeker tijdens zijn dat ik het thuisfront mis, zie ik de komende tijd positief tegemoet!

x

'I want to ride a bicycle'

Omdat mij al enkele keren gevraagd werd wanneer ik het thuisfront weer zou voorzien van een kleine update: Nou, hier komt ‘ie hoor!

Inmiddels woon ik alweer bijna vier weken in Hannover en ‘die Zeit vergeht wie im Flug’, oftewel: Ik heb me nog geen moment verveeld!

Ik vind het nogal lastig om de afgelopen drie weken in één bericht samen te vatten, omdat er veel gebeurd is en ik veel dingen gezien en gedaan heb. Toch zal ik een poging wagen en hoop jullie hiermee voldoende te informeren.

Wat is er in de afgelopen tijd allemaal gebeurd en wat heb ik ondernomen?

1. Met stipt op nummer 1. IK HEB SUSHI GEGETEN! Ieder die mij goed kent weet dat ik gek ben op lekker eten en dat sushi mijn grote verslaving en grote liefde is. Toen de keuze voor Hannover gemaakt was brak me het zweet dan ook spontaan uit. 5 Maanden in Hannover staat namelijk gelijk aan 5 maanden geen Sushimi, Sumo, Izumi en MoJo. Tóch heb ik in Hannover een waardige vervanger weten te vinden en ben ik hier samen met Anika en Lena gaan eten. 

2. Wilhelm Busch Museum. Mocht je een keer in Hannover zijn en geïnteresseerd zijn in karikatuur en tekenkunst, dan moet je zeker een bezoekje aan het Wilhelm Busch museum brengen! Geweldig mooi en je zult er zeker geen spijt van krijgen. Zelf heb ik een zondagmiddag doorgebracht in dit museum en ik vond het zeker de moeite waard.
3. Het in elkaar zetten van de beruchte Ikea bureaustoel. Toen ik in Hannover aankwam, kwam ik tot de ontdekking dat mijn bureaustoel nogal onpraktisch en niet comfortabel zat, met als gevolg ontzettend veel rugpijn. Aangezien er een Ikea in Hannover ligt (al lijkt het de andere kant van de wereld te zijn, jeetje, wat een stuk rijden) en mijn huisgenoot Nils toevallig een auto tot zijn beschikking had, heb ik besloten een nieuwe stoel te kopen. Samen met Nils ben ik op pad gegaan en ben ik bij de Ikea geslaagd. Echter staat Ikea bekend om de bouwpakketten, zo ook deze stoel. Bij thuiskomst kreeg ik een gereedschapskist in mijn handen gedrukt en ben ik zelf aan de slag gegaan om deze stoel in elkaar te zetten. Dit was toch lastiger dan verwacht, aangezien ik twee linker handen heb en de beschrijving bestond uit vijf afbeeldingen, mega onpraktisch. Uiteindelijk is het me tóch gelukt en typ ik dit verslag, zittend op een koninklijke troon.

4. 'I want to ride a bicycle'. Nee, ik heb geen bezoekje gebracht aan een Queen tribute band, maar ik citeerde mijn Griekse vriend Vasilhs, die ik heb leren fietsen. Na wat vallen en opstaan fietst Vasilhs inmiddels beter dan menig Nederlander.

5. Taalcursus. Behalve dat ik hier veel vrije tijd heb, ben ik de afgelopen tijd ook braaf naar de taalcursus gegaan. Inmiddels zit de cursus er zo goed als op en ben ik verzekerd van 4 studiepunten. De cursus duurt tot en met 31 maart, wat betekent dat het er zo goed als op zit. Morgen bezoeken we  samen met onze docente het Sprengel Museum en maandag en dinsdag zullen in het teken staan van dingen afronden.

Inmiddels ben ik ook begonnen met het samenstellen van mijn vakkenpakket en ben ik er achter gekomen dat dit toch wel vrij ingewikkeld is. Veel vakken zitten al ‘vol’ en er zijn lange wachtlijsten voor deze vakken met als gevolg dat ik alle professoren een mailtje moet sturen met de vraag of ik wellicht, héél misschien, als het mogelijk zou zijn, deel mag nemen aan hun vak. Ondanks dat het samenstellen nogal lastig is, zijn de professoren hier allemaal ontzettend behulpzaam en doen hun best om het allemaal wat makkelijker voor me te maken. Fingers crossed en hopen dat ik uiteindelijk een lesrooster krijg met vakken die interessant zijn en waar ik tijdens mijn studie in Nederland ook nog het een en ander aan kan hebben… Even afwachten dus!

Aangezien mijn semester pas op 13 april start en ik op 31 maart al klaar ben met de taalcursus, breng ik in de tussentijd een bezoekje aan Nederland. Behalve dat ik blij ben om mijn ouders, Nathalie en Ronnie, mijn vriendinnen en half Horst a/d Maas weer te zien, kijk ik (serieus!) het meest uit naar een frietje met mayonaise en een kroket. Eens een Hollander, altijd een Hollander.... ;-) 

der Beginn

Dag allemaal,

Onder het genot van een zelf gefabriceerd en zeer luxe ontbijtje (lees: yoghurt met water) typ ik dit verslag vanuit het zonovergoten Hannover.
Vorige week zondag ging het dan eindelijk gebeuren: Bepakt en bezakt vertrok ik samen met pap en mam richting de grote stad, waar we zo'n 3 uur later aankwamen. Eenmaal kennisgemaakt met mijn huisgenoten (die overigens erg aardig en behulpzaam zijn), zijn we mijn kamer in gaan richten. Dat ik over mijn kamer niet mag klagen is een feit. Ik ben gezegend met een fantastisch mooie en lichte kamer die maar liefst 22 vierkante meter groot is en een plafond van 3,50 hoog heeft. Samen met twee Duitse jongens deel ik een badkamer, keuken en woonkamer.
Ik woon in een klein, groen, rustig en vrij alternatief buurtje, waar veel gezinnen met jonge kinderen en studenten wonen.

Afgelopen dinsdag heb ik voor het eerst kennisgemaakt met Anika (mijn 'buddy'). Zij zal mij de komende tijd helpen wanneer er zich moeilijkheden voordoen op de universiteit en bij het registreren voor de vakken die ik wil gaan volgen hier. Samen met haar ben ik de stad wat gaan verkennen en heb ik me geregistreerd als inwoner van Hannover. Ook heeft zij mij wat van de universiteit laten zien, die overigens su-per mooi is! Ik mag van geluk spreken dat de universiteit mij aan dit meisje heeft 'gekoppeld', want Anika is een hartstikke leuke en lieve meid. Vrijdagavond ben ik met Anika en haar vriendinnen op stap geweest. Cultuurshock? JA! Waarom?
1. Blijkbaar is het hier 'normaal' dat een aantal meiden een kaart aangereikt krijgen, waarmee ze de volgende week de gehele avond gratis kunnen drinken (wijn, cocktails, bier). Het idee hier achter is dat de dames dronken worden, er meer mannen naar de club komen etc. etc. ;-) Vreemd, niet?
2. Qua muziek lopen ze hier ietwat achter op ons (Nederlanders). Zo knalde 'Temperature' van Sean Paul uit de speakers (Juul, waar was jij op dit moment?! Ik heb je gemist!) en wordt 'Levels' van Avicii hier platgedraaid.
3. Mannen die helemaal uit hun dak gaan op de dansvloer: Respect. Nu wil ik niet zeggen dat het er charmant uit zag, maar het feit dat de Duitse mannen zich wagen aan een dansje midden in een discotheek vind ik een applausje waard. Daar kunnen de (meeste) Nederlandse mannen nog wat van leren.
Al met al heb ik een gezellige (maar vooral hilarische) avond gehad en heb ik mijn ogen uitgekeken.

Natuurlijk ben ik hier met een doel gekomen en dat is om te studeren. Woensdag 4 maart ben ik voor de eerste keer naar de universiteit gegaan om een taaltoets te maken. Aan de hand van deze toets werd bepaald op welk niveau ik de taalcursus mag gaan volgen. Samen met een grote groep Brazilianen, een Italiaan, een jongen uit Costa Rica en een Griek mag ik deelnemen aan de 'B2/C1' cursus. Tijdens de cursus ligt de nadruk vooral op spreekvaardigheid, iets wat ik zelf erg prettig vind.
Samen met andere internationale studenten heb ik al een groot deel van de stad gezien. Gisteren heb ik samen met een Mexicaanse jongen de uitkijktoren van het 'Neue Rathaus' beklommen. Vanuit deze toren heb je uitzicht over heel Hannover en kreeg ik zowaar een kwart wedstrijd Hannover 96 - Bayern München mee. Aangezien het nogal hard waaide is onderstaande foto wellicht niet zo charmant, maar wel het delen waard.

Aankomende week staat in het teken van introductieactiviteiten van International Office, het volgen van de taalcursus en aanstaande dinsdag heb ik een afspraak met een professor, die me advies zal geven over de vakken die ik kan gaan volgen hier. Natuurlijk wordt er zo hier en daar een wijntje gedronken en vergeet ik vooral niet te genieten...

HannoVERTREK

Lieve allemaal,

Jeetje, wat gaat de tijd snel... Aanstaande zondag vertrek ik samen met pap en mam richting Hannover om hier vijf maanden te studeren aan de Leibniz Universität. Zo langzamerhand zijn de eerste dozen ingepakt en ook mijn afscheidsfeestje heeft al plaatsgevonden (nogmaals: Bedankt lieve vriendjes en vriendinnetjes!).

Op dit moment is het nogal onwerkelijk dat ik vanaf zondag in een onbekende stad leef, in een onbekend huis woon en vanaf woensdag naar een onbekende school ga waar ik op dit moment nog niemand ken. Ik vind het spannend, maar heb er ook ontzettend veel zin in en ik ben ervan overtuigd dat het helemaal goed gaat komen.
De aankomende dagen staan er nog wat 'afscheidsbezoekjes' op de planning en moet ik nog een aantal kleine dingetjes regelen die de start in Hannover iets makkelijker zullen maken. Last but not least moet er natuurlijk ook ingepakt worden (hé mam, lekker samen stressen!).

Volgende week woensdag start ik op de universiteit. Gedurende de maand maart ga ik een taalcursus volgen. Aan deze taalcursus zitten een aantal voordelen verbonden:
1. De meeste Erasmus-studenten nemen deel aan deze cursus. Het is dus een gemakkelijke weg om wat mensen te leren kennen.
2. Wanneer ik de cursus positief afsluit ontvang ik 4 ECT's (studiepunten).
3. Ik kan nog zoveel dingen leren op het gebied van de Duitse taal. Hopelijk draagt deze cursus daar enigszins aan bij.

Voor nu laat ik het hierbij en plof ik bij pap en mam op de bank (nu het nog kan ;)) Ik zorg ervoor dat ik jullie zo nu en dan zal voorzien van wat smakelijk leesvoer, zodat jullie mij niet al te zeer hoeven te missen, ha-ha.

X